Moją inną pasją, poza ręcznie robione swetry, apaszki i inne cuda, są równie piękne przedmioty do użytku codziennego.  Designerskie meble, ubrania czy dodatki cieszą oko wykonaniem i artyzmem. Często  są to prawdziwe dzieła sztuki.

Ręcznie robione swetry i inne ubrania, uszyte z taką starannością,  sprawiają mi ogromną przyjemność.

Od młodych lat moją słabością były buty i torebki.

Lubię piękne i dobre gatunkowo rzeczy vintage.

Vintage to rzeczy z duszą. Nadając im drugie życie, wiem że posiadam coś unikatowego, lepszej jakości, a do tego przyczyniam się do ochrony środowiska.

Kiedyś, jeśli się coś zepsuło to się naprawiało. Jeśli się czegoś już nie używało, to się oddawało komuś innemu.

Dziś wszystko ląduję w koszu. Ubrania produkowane maszynowo są tanie, ponieważ nakład czasowy na ich wyprodukowanie to zaledwie kilka minut. Ręcznie robiony sweter to praca zajmująca nawet siedem czy osiem godzin. Zależy jak skomplikowany jest wzór.

Uwielbiam sklepy z używaną odzieżą, wszelkiego rodzaju wyprzedaże i car boots, ponieważ można trafić tam na unikatowe perełki.

Tak jak ręcznie robiony sweter jest jedyny w swoim rodzaje, tak często rzeczy na które trafiam są ogromną rzadkością.

Dobrej jakości, markowa odzież musi być odpowiednio pielęgnowana. Często po moich poszukiwaniach, wracam do domu by kolejne godziny spędzić na ratowaniu torebki czy butów.

To wspaniałe uczucie, nadać torebce drugie życie. Często zastanawiam się, jaka jest jej historia. Kim była jej właścicielka, w jaki sposób nabyła torebkę.  Kupiła ją, dostała w prezencie? A może znalazła na pchlim targu, tak jak ja dzisiaj?

Nigdy się tego nie dowiem. Ale wiem, że dzięki mnie,  jej historia będzie „noszona” na moim ramieniu, chłonąc tym razem opowieść mojego życia.

Gosia xoxo